ชาร์ลี ไวท์ เด็กกำพร้าผู้ทะลุมิติมาอยู่ในลอนดอน เคยคิดจะหาเงินด้วยเล่ห์เหลี่ยมไปวันๆ จนศาสตราจารย์มักกอนนากัลมาบอกว่าเขาเป็นพ่อมด และกำลังจะได้เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์! แต่พอเข้าสู่โลกเวทมนตร์ ตัวช่วยที่เงียบมานานกลับตื่นขึ้นพร้อมชื่อชวนปวดหัว... ระบบทรราชโง่เขลา กติกาง่ายมาก แค่ทำตัวเหลวไหลก็ได้แต้มทรราช เอาไปสุ่มคาถา เพิ่มความชำนาญ หรือเสริมพรสวรรค์ได้ ยิ่งไม่เอาไหน ชีวิตพ่อมดกลับยิ่งก้าวหน้า! ซื้อเสื้อคลุมแพงๆ ก็ได้แต้ม นอนแทนอ่านตำราก็ได้แต้ม แม้แต่หลอกเพื่อนกินแซนด์วิชเพื่อเก็บขนมอร่อยไว้เอง ระบบยังมีรางวัลให้ ขณะที่เฮอร์ไมโอนี่เร่งอ่านหนังสือ ชาร์ลีกลับชวนฝาแฝดวีสลีย์ออกป่วนยามดึก ส่วนใครดูถูกเพื่อนเขา ก็เตรียมห้อยหัวฟังคำด่าชุดใหญ่ได้เลย เขาไม่ได้อยากครองโลก ขอแค่กินอิ่ม นอนสบาย และมีเวทมนตร์เจ๋งๆ ใช้ก็พอ ในเมื่อความเก่งสุ่มเอาได้ แล้วผมจะตั้งใจเรียนไปทำไมครับ?